DYSTYNKCJE

Górnicy

dystynkcje

Uchwała Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1949 r. - górnictwo węglowe

Uchwała Rady Ministrów z dnia 3 marca 1950 r.w - górnictwo rud, kruszców i kopalń glinki ogniotrwałej

Uchwała nr 360 Prezydium Rządu z dnia 26 maja 1951 r. - górnictwo glin szlachetnych, kaolinów, magnezytów i gipsów

Uchwała nr 834 Prezydium Rządu z dnia 8 grudnia 1951 r. - górnictwo soli kamiennej

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1981 r. - generalny dyrektor górnictwa

Ustalono następujące stopnie górnicze w górnictwie węglowym:

1. generalny dyrektor (od 1981: generalny dyrektor górnictwa),
   generalny dyrektor górniczy I stopnia,
   generalny dyrektor górniczy II stopnia,
   generalny dyrektor górniczy III stopnia,
   
   
2. dyrektor górniczy I stopnia,
   dyrektor górniczy II stopnia,
   dyrektor górniczy III stopnia,
   
   
3. inżynier górniczy I stopnia,
   inżynier górniczy II stopnia,
   inżynier górniczy III stopnia,
   
   
4. technik górniczy I stopnia,
   technik górniczy II stopnia,
   technik górniczy III stopnia,
   
   
5. górnik I stopnia,
   górnik II stopnia,
   górnik III stopnia,
   
   
6. aspirant górniczy I stopnia,
   aspirant górniczy II stopnia,
   aspirant górniczy III stopnia.

Każdy ze stopni służbowych posiadać będzie specjalne oznaki noszone na tradycyjnym uroczystym stroju górniczym, jak i na nowo ustanowionej służbowej odzieży górniczej.

W następnych latach stopnie powyższe rozciągnięte zostały na inne gałęzie górnictwa (oprócz stopni wymienionych w punkcie a).:
1950: górnicy kopalń rud, kruszców i glinki ogniotrwałej
1951: górnicy kopalń glin szlachetnych, kaolinów, magnezytów i gipsów
1951: górnicy kopalń soli kamiennej